( 1 ) عز و جل و فرض متوجه بدانها فرموده است ( 65 سوره يس ) : « امروز مهر نهيم بر دهانهايشان ، و دستهايشان با ما سخن گويد و پاهاشان گواهى دهند بدان چه كسب مىكردند ، اين هم از آن چيزها است كه بر دستها فرض شده و بر پاها ، و اين كردار آنها است » و بر روى فرض كرده كه برايش در شب و روز هنگام نماز سجده كند و فرموده است ( 77 سوره حج ) : « آيا آن كسانى كه گرويدند ! ركوع كنيد و سجده كنيد و پروردگارتان را بپرستيد و كار خوب كنيد شايد شما رستگار شويد » اين است كليات فرض بر روى و دو دست و دو پا و در جاى ديگر فرموده است ( 18 سوره جن ) : « به راستى مساجد از آن خدا است پس نخوانيد با خدا ديگرى را » و فرموده است در آنچه بر اعضاء فرض كرده است از وضوء و نماز با آنها ، چون كه خدا عز و جل پيغمبرش را از بيت المقدس برگردانيد به سوى خانهء كعبه بر او فرو فرستاد كه ( 143 سوره بقره ) : « خدا نباشد كه ايمان شما را ناديده گيرد ، زيرا خدا به مردم بسيار دلنواز و مهربان است » و نماز را ايمان ناميده است ، هر كه خدا عز و جل را ملاقات كند و وظائف لازم هر عضو خود را انجام داده باشد خدا را با ايمان كامل ملاقات كرده است و از اهل بهشت است و هر كه نسبت به وظيفه‌اى از آنها خيانت كرده باشد يا تعدى كرده باشد نسبت به آنچه خدا عز و جل فرمان داده است ( يعنى بر خلاف عمل كرده باشد ) خدا را با ايمان ناقص ملاقات كند ، گويد : گفتم : من كاستى و درستى ايمان را فهميدم ، از كجا فزودن ايمان پديد آيد ؟ فرمود : قول خدا عز و جل است ( 126 سوره توبه ) : « و چون سوره‌اى نازل شود برخى از آنها گويند اين سوره به ايمان كدام يك شماها افزود اما براى آنها كه گرويدند ايمانشان را بيفزايد و هم آنها خوش دل شوند ( 127 ) و اما آن كسانى كه دلشان